Reckeweg, fases van ziek zijn

Dokter Heinrig Reckeweg beschrijft de ontwikkeling van ziek zijn in 6 fasen.

Dr. Reckeweg is de grondlegger van homotoxicologie. Homotoxicologie betekent letterlijk de leer van de zelfvergiftiging van het lichaam. Deze  zelfvergiftiging vindt plaats via de lichaamsvochten en wordt veroorzaakt door voeding, leefwijze en leefomgeving.  

De zogenaamde ‘6 fasen leer beschrijft 6  verschillende stadia oplopend van ‘aanwezig’ via ‘lastig en vervelend’ tot mogelijk ‘onherstelbaar  beschadigd.’ Concreet; een puistje is aanwezig, Acné is lastig en huidkanker is bedreigend voor de  gezondheid. 

1 Uitscheidingsfase 
De eerste fase is de staat waarin elk lichaam zou moeten verkeren. Het is namelijk een teken van gezondheid als; 

  1. Het lichaam gaat zweten en stinken bij inspanning
  2. Het lichaam zo af en toe een puistje heeft
  3. Het lichaam een korte hoge koorts kan produceren om daarmee alle binnen gekomen virussen, bacteriën en parasieten te verbranden. 

Ook is het een goed teken als het lichaam zo af en toe stinkende ontlasting geeft en zure urine. Zure  urine betekent namelijk dat overtollige zuren het lichaam verlaten.

De weerstand in het lichaam doet niets anders dan alles wat er binnenkomt aan lucht via de longen en  voedsel + vocht via de mond en huid te screenen op giftige stoffen dan wel bacteriën, virussen en parasieten. Dat wat niet goed is voor het lichaam wordt onschadelijk gemaakt en afgevoerd of direct  buiten de deur uit gezet. 

De grootste interne reiniger van het lichaam is de lever gevolgd door de nieren. Via darmen en  blaas worden de meeste gifstoffen en ongenode gasten weer afgevoerd. In mindere mate maar zeer  belangrijk zijn ook de huid en longen [neus en mond] noodzakelijk als uitscheidingsorganen. De  lymfebanen zijn eveneens afvalbanen waar bacteriën in onschadelijk worden gemaakt en afgevoerd  via het bloed naar de lever om vanaf daar eventueel het lichaam te verlaten. 

Het lichaam houdt zichzelf in balans en reinigt zichzelf indien nodig met veel beweging, goed voedsel, frisse lucht en zingeving voor de inwonende ziel. De realiteit anno nu gebied te zeggen dat het lichaam letterlijk met een hoop onverwerkt afval zit. In het onderhuidse bindweefsel zitten veel gifstoffen opgeslagen, dit kost dit extra mineralen en vitaminen om het daarin opgeslagen te houden, het maakt de spieren stram en stijf en beïnvloed het conditioneel vermogen.

Als gifstoffen te lang in het lichaam blijven zitten komt het lichaam in fase 2 

 2 Ontstekingsfase 
De ontstekingsfase wordt gekenmerkt door ontstekingen. Maar dit zijn dan vooral de ontstekingen die maar blijven door gaan. Die dan weer opvlammen en dan weer een tijdje rustig zijn.

Net zoals in fase 3 heeft in fase 2 het lichaam nog voldoende kracht om zichzelf te reinigen. Maar om dat te doen heeft het lichaam wel voldoende energie nodig. In fase 1 en 2 is dit zeker het geval. In fase 3 kan het ook, maar is dat al een stukje lastiger. 

3 Depositiefase 
Depositie betekent afzetting en feitelijk betekent het dat de ontstekingen uit de overige fasen onvoldoende zijn opgeruimd en het lichaam hebben verlaten. De reststoffen mogen niet in het bloed blijven zweven en worden afgezet op de minst ‘gevaarlijke’ plekken in het lichaam. Dit zijn de botranden, de aanhechtingen van pezen en spieren en het onderhuidse bindweefsel. Het lichaam ontwikkelt liever een zere knie of desnoods een hernia dan dat er streptokokken in het longweefsel gaan zitten of erger, richting hartspier wandelen. 

Typische klachten in fase 3 zijn dan ook, goedaardige gezwellen van het klierweefsel, chronisch opgezette lymfeknopen (langer dan 2 weken).

4 Impregnatie fase 
impregneren betekent in dit verband dat de ziekte zich dieper de cel in maneuvreert in plaats van dat het via de lichaamsvochten [bloed, zweet, urine, fecaliën] naar buiten wordt gebracht. De cel wordt verzadigd met of wel de indringer [parasiet, virus, bacterie] of wel met gifstoffen zoals zware metalen, alcoholen en stoffen afkomstig uit voeding zoals bijvoorbeeld fytine uit graan. In deze fase of eigenlijk is dat al vanaf fase 3 het geval, is de darm gaan lekken. De weerstand aldaar is niet meer bestand tegen de hoeveelheid gifstoffen met als gevolg dat van binnenuit het lichaam langzaam maar zeker wordt vergiftigd. 

Denk aan klachten als artritis, astma, maagzweren, insuline resistentie en alle beginnende auto-immuun ziekten. 

Vanaf fase 4 hebben we te maken met serieuze aandoeningen waar echt iets aan moet worden gedaan. Paarden hebben echt last van hun klachten en het lichaam is niet sterk genoeg meer om het zelf op te lossen. Het paard beweegt minder vanwege pijn en is niet meer zo vrolijk en alert.

Vanaf fase 4 wordt het minder makkelijk om tot heling en genezing te komen. Er is sprake van verdere condensatie. Dat wil zeggen klachten slaan neer. Schijnbaar lijkt het in periodes heel goed met het paard te gaan. Hij heeft nergens last van. Schijnbaar loopt alles oké maar onder deze oppervlakte voltrekt zich het proces, vage klachten treden op, maar velen slagen erin nog lange tijd een normaal leven te hebben. 

Er treden chronische vitaminen en mineralen tekorten op, moeheid neemt toe. Het gebrek aan goede vetzuren, proteïnes, enzymen en hormonaal evenwicht maakt het voor het lichaam zwaarder. 

hartslag paard meten

5 Degeneratie fase en 6 Tumor fase 
In deze fase raakt het lichaam verder ontwricht. Er is geen afdoende verklaring meer waarom het paard de klacht heeft. Sommigen zijn direct dodelijk, anderen zijn te behandelen. Wat belangrijk hierbij is dat je nooit de moed hoeft op te geven. Elke ziekte is omkeerbaar maar de inspanning die daarvoor geleverd moet worden is wel een stuk groter dan in de voorgaande fasen. 

Wat vaak gebeurt is dat mensen blijven ontkennen, zodat de klachten gebagatelliseerd dan wel gerechtvaardigd worden. Voor het oog lijkt het dan alsof er niets aan de hand is, maar ondertussen is er veelvuldig lijden aan pijn en een chronisch gevoel van ‘eraf’ zijn. 

De hoeveelheid gifstoffen is zo hoog dat het uit het bindweefsel weer terug in het bloed komt en bij de organen komt te zitten. Een hartaanval wordt nogal eens veroorzaakt doordat een bacterie of virus in de bloedbaan terecht komt. De lever is te laat met deze eruit te filteren en het virus of bacterie komt op de hartspier terecht en ontregelt de werking ervan. Het gevolg laat zich raden. Het mag duidelijk zijn dat deze klachten een voorgeschiedenis van jaren hebben. Net zoals het feit dat je nooit ‘zomaar plotseling’ in fase 5 of 6 belandt. 

Ziekte van Lyme 
De ziekte van Lyme begint met een teken beet, een rode bult op de arm, wat jeuk, een lichte verhoging of een dag felle koorts als het lichaam sterk genoeg is. Dat doodt dan de parasiet en is de Lyme niet verder gekomen dan fase 1 of 2. Helaas gebeurt dit niet zo heel vaak en gaat de parasiet zich stiekem vermeerderen waarbij het nauwelijks klachten geeft. Zo ongeveer in fase 4 – de impregnatiefase- steekt het de kop weer op. Mensen worden chronisch moe en krijgen overal klachten. Als de Lyme niet als oorzaak wordt gezien worden de klachten bestreden zonder al te veel resultaat. Het kan zelfs zover komen dat de cliënt zware zenuwaandoeningen krijgt met uitval, verharding van het lymfeweefsel en algehele malaise. Op dat moment antibiotica geven is een zeer zware prikkel waarvan je maar moet afwachten of het lichaam dit aankan en kan gebruiken tot herstel. 

Vanuit het Natuurgeneeskundig princiep moet vanaf fase 4 altijd eerst gevoed worden voordat de indringer [wie of wat dat dan ook is] kan worden bestreden. Daarom is goede voeding en extra supplementatie zo hard nodig.

Tegenwoordig is ontgiften “in.“ Een voorjaarskuur en liefst in de herfst weer eentje. Wat we vergeten is dat je lichaam dat prima kan hebben als je in fase 1 zit en dus over een goede gezondheid beschikt. De meeste mensen beginnen eraan bij overgewicht, of bij een gevoel van malaise. Overgewicht is echter minstens fase 3, zo niet verder. Als de tekorten niet eerst worden opgelost en aangevuld zal ontgiften wel tijdelijke verlichting geven maar op de middellange duur juist klachten doen verergeren. De uitscheidingsorganen beginnen namelijk vanaf fase 3 verstopt te geraken. Het is dus zoiets als de gootontstopper in de bak zetten, wetende dat er een verstopping in de buis zit. En zonder water beginnen te bewegen! Het resultaat zal niet echt bevredigend zijn. 

Aan elke ziekte zit een begin en een eind, met de 6 fasen als handvat kun je jezelf ergens plaatsen en nagaan wat voor die fase de beste aanpak is. Zit je in fase 1 dan is enige aandacht op voedselpatroon, beweging en omgaan met stress zo af en toe wenselijk. Zit je in fase 2 en 3 dan is actie geboden; beter voedsel, ontgiften, meer beweging, beter stress management. Vanaf fase 4 is het alle hands on deck. Voeden met de juiste supplementen, frisse lucht, beweging, stress management en vooral goede begeleiding om het verstand te helpen uit de knoop te geraken. Ontgiften zou ik nog even niet doen, verder is alle hulp mooi mee genomen. 

Ga je van fase 4 naar fase 3 dan komen oude klachten weer naar boven. Een goed teken, je bent op weg weer de ‘oude’ te worden. 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *